Luahan Hati Perantau...

Ibu ayah telah b'angkat ke Turkey utk ke Palestine...Semoga Allah melindungi p'jalanan mereka dan m'capai misi bantuan kemanusiaan yg diperjuangkan ayah...Apabila situasi m'hantar mereka di KLIA td, tidak dapat sy turuti, ada rasa kesedihan di sebalik i2...Tp pn if sy yg m'hantar, air mata pn akan leleh la jgk, kn?Ahax!~

Seingat sy, last sy hantar-m'hantar nih adalah pd 2010 iaitu middle of year, masa ayah gi Turkey n serangan Mavi Marmara...n then end of year 2010 adalah semasa keberangkatan mereka ke tanah suci Mekah...Pd tahun i2, sy byk la jgk dpt spend masa utk b'family xtvt...Kira if ada any family event, ada la muka sy t'pacul...Maybe coz pd tahun tuh sy masih lagi seorg full-time Master student (almost completed)...So ada ruang flexibility di ctu...Jadinya spjg ibu ayah mgerjakan haji, sy la yg memegang tgggjwb hal ehwal isi umah tangga memandangkn sy masih belum b'kawen pd waktu i2 n just nice finished my studies...

Ada student yg mengadu kt sy, dia masih 'tanam anggur' walhal dia ANC...Ini krn bkn tiada job opportunity tp yg m'jadi kekangannya adalah krn dia ingin m'cari keje di northern area atas sbb peribadi brgkali...So, scope tuh jd limited la sbb spt yg kita lbh sedia maklum, peluang pekerjaan lbh byk t'buka di kwsn2 yg pesat spt Klang Valley area...Bila sy renungkan situasi ini, sy pn b'fikir bahawa soal rezeki ini (t'masuk juga la soal jodoh) adalah ketentuan Illahi...

Student sy tuh nk la sgt keje di utara tp masih tak dpt2 lagi, manakala sy pula nk sgt tinggalkn utara ni...Sy dok 'melekat' kt cni since tamat sek lagi...Tp rezeki yg Allah kurniakn kpd sy adalah di cni 'lubuk'nya...Alhamdulillah sy b'syukur seadanya krn masih ada punca rezeki utk menanggung kos sara idup...Keberadaan sy di utara ini juga agak m'bataskn p'gerakan sy utk b'sama family. Ini krn most of my family n siblings r in KL...Of cos they prefer 2 gather there...So, sy hanya mampu 'melihat' dr jauh...I'm isolated...

Sy juga sedar, dgn b'statuskan sbg seorg ISTERI, diri ini harus "dibahagi2kn"...Kena biasakan utk m'buat keputusan (melalui musyawarah), b'korban n m'buat kos lepas..Inilah yg dinamakn sbg KOMITMEN...Hanya diberi peluang utk memilih 1 shj, drpd 2 hal e.g nk beraya di mana ye?...Bahkan ada juga perkara yg tiada diberikan langsung pilihan, tetapi perlu menerima situasi itu dgn hati t'buka e.g. t'pisah antara banjaran...Sokmo juga sy merenung peta Semenanjung M'sia...

Namun begitu, 'survival' yg dilalui sbg gadis udah tak mampu diaplikasi hal yg sama setelah memegang title isteri...Sudah tentulah kena b'oleh keizinan suami...Pn begitu if sekalipun m'dapat keizinan, belum tentu ketahanan hati mampu melakukannya...Adakah ini yg dinamakn fitrah sebuah p'kahwinan?Sy prnh cuba melalui p'cutian atau traveling/musafir ke suatu tempat tanpa suami, terasa patah 'dahan' sebelah apabila ketiadaan suami meskipun t'dapat ahli keluarga lain dan juga peserta rombongan...Mana mungkin hati gembira apabila 'rusuk kiri' t'pisah dr 'pemilik'nya...Ya tak??

Wikdays & wikend yg sepi tanpa suami di cc...Utk memujuk hati, suami sokmo b'pesan agar memikirin psgn lain yg lagi jarang ketemu n m'ambil masa yg lama utk ketemu serta komunikasi yg t'batas...Terima kasih suami, atas p'ingatan i2..Maka, b'tabahlah!