Sentap!

Di ruang kesempatan yg sempit ini, sy ingin m'curi sedikit ruang masa bg meluahkan apa yg t'buku di hati...

Sy ada class pd jam 4.30pm sbntr lagi...Juga disambung night class buat new students yg b'ada di bwh amanah sy...Since early of this month...Kira p'tghn semester la jugak baru sy takover mereka...

Tp gelora di hati perlu dilepaskan supaya sy dpt cari refresh mood b4 sy jumpa students sbntr lagi...

Sjk kebelakangan ini, sy seringkali t'SENTAP oleh insiden2 t'tentu...

Air mata ni 'murah' sgt...

Lately I'm not in a gud mood...

Always feel down, demotivated, demoralized, mourned...

T'SENTAP adalah 1 prasaan "tiba2" yg merobek tangkai hati...

Ia seperti t'gamam & tak mampu b'kata apa2...

Tatkala hati t'sentap, air mata terus b'genang lalu dgn lajunya memenuhi ruang mata...

Cuba juga ditahan air mata yg b'takung drpd t'tumpah...

Lbh2 lagi drpd dilihat oleh org yg m'buat hati ini t'SENTAP...

Sebaik selesai "interaction" dgn pihak t'babit, terus jari ini m'dail no h/p sahabat sy lantas menangis t'esak2...

Sbnrnya sy blum puas menangis tp sy cuba tahankan diri sbb tak mahu ada org yg t'perasan dgn tangisan sy...

Lagipun sy nk masuk jumpa students, khuatir ada plak yg t'prasan 'mata bengkak'...

YaAllah, pinjamknlah kpdku sedikit drpd kekuatanMu agar aku dpt m'harungi semua ini...

Tak t'daya rasanya utk aku menanggung sume keperitan ini tanpaMu di sisi...

Apabila dahi sudah beberapa hari tak menyentuh sejadah, terasa rindu kpdMu....

Sesungguhnya setiap apa yg ada pd diriku, hidupku & matiku hanyalah utkMu....