Ntah kenapa.....

Merenung calendar, diam tak diam, dh genap umur sy suku abad + 3 bln...(Adoiii la;tuanya rasa!).Pd mlm minggu, m'jadi kebiasaan pd org ramai utk b'bondong2 klua menikmati angin lewat mlm....Tp pd mlm itu, sy tidur awal...(L/pun apa la yg ada utk sy yg b'ada di ceruk pdlmn ini)...Mata mengantuk awal...Melewati senja/mega merah dh buat mata sy layu...Namun, sy gagahi jua utk menongkat mata....Sempatlh solat Isya' & b'tahan till 9.45pm....Kemudian, sy pun zzzzzzz!!!

Tup3 pd kul 1.30am, sy t'sedar drpd tidur yg lena....Terasa panas pula walhal kipas di siling no 4...
Dlm kegelapan, tgn meraba2 m'cari di manakah h/p sy (utk melihat jam)...Sy tak pasti adakah siang/mlm...
Abih dh angkat bantal selimut sume n jenguk bwh katil, takde pun....Hairan pula....
Alih2 rupanya h/p sy t'sekat di tepi katil n bile sy renggangkan katil dr dinding, h/p itu pun jatuh...
Haish;luckily sy t'sedar awal...If cenggini, haru jgk andai tak sedar alarm clock utk sahur :)
Adeyh;cmna gayanya sy tido pun taktau...Bummm kepala smlm je terus gone!
B4 that sy menyelak helaian majalah tp dh mamai...Hahaha!
Sy pusing ke kanan & kiri sambil cuba melelapkan semula mata ini & memasuki alam mimpi, namun tak b'jaya...

Nk stayup utk buat research pun, now ia ada pd supervisor+examiner...Sy sdg menunggu fidback seterusnya drpd mereka...Manakan dgn nk buat correction & hardcover binding yg paling2 krg pun amik masa 3days...Wawawa!!Moga2 sy dipermudahkanNya...
Sy risau m'hitung hari krn target sy, nk return 2 my hometown 4 good, by next wik, please..=(..Amin!

Maka, apa lagi choice yg sy ada...On9 je la yg m'jadi peneman sy...Huhu!
Tiba2 hati sy jd sedey+sayu+pilu....Rasa mahu menangis tp spt ada yg menyekat....Sy b'tanya kpd diri, apa yg sdg m'ganggu fikiran sy tatkala ini, yg mana sy masih belum p'incikannya??
Slps m'ambil masa utk b'fikir, sy udah m'dpt jwpn apa yg buat sy sedey b4 melabuhkn tirai mlm td...
Bebanan yg sy tanggung blkgn ini tak t'luah rasanya....Sy dh cuba utk menangis bg melepaskn apa yg t'buku, namun t'nyata tangisan t'tahan dlm jiwa yg tak kdgrn....YaAllah, sesungguhnya sy perlu menangis t'esak2 utk melepaskn sume ini supaya sy relief....Tak t'daya rasanya sy utk terus dibelenggu dgn sume2 ini....

Terima kasih kpd seorg kenalan sy, yg bisa b'bual dgn sy & akhirnya m'buatkan air mata ini tumpah jua....Maafkn sy krn m'ganggu tidurmu...YaAllah, sesungguhnya Kau Maha M'dgr jeritan batin ini...Kau Maha Pengasih lagi Maha Penyayang...Kau Maha Mengetahui segala yg t'kandung dlm isi hati ini melebihi apa yg aku tahu...Sesungguhnya nikmat yg Kau beri utkku takkan prnh t'hitung sama sekali..Syukur!!!Aku harus +ve & bangkit semula..Dan tidaklah semua nikmat yg diberi ini percuma tanpa aku diuji...Sesungguhnya aku akur dgn firmanMu:

ان يقولوا امنا وهم لا يفتنون يتركوا ان الناس احسب

 "Apakah manusia mengira bahawa mereka akan dibiarkan hanya dgn mengatakan, "Kami telah b'iman" dan mereka tidak diuji" (al-'Ankabut: 2)